Πιν πολλα πολλα χρονια κοντα 20, ήταν ένας τρανός και φημισμένος Μιστερ Εϊμ...
Με ελπιδες για την ανταμοιβη των εργων του.
Ηρθε πολλα χρονια αργοτερα, αλλα χωρις ουσιωδες αποτελεσμα.
Του ....Τέτοιου
(...Άσμα δημοτικόν και πένθιμον...)
(...Άσμα δημοτικόν και πένθιμον...)
Όχου πως θέλω τέτοιε μου
πουλόβερ να σου πλέξω
εκειό της μόδας το ριχτό
με τις φαρδιές τις ρίγες
Μαζί φαρδοπαντέλονο
ζεστό για το χειμώνα
κι αυτό με ρίγες, ασσορτί
Να μήν κρυώνεις έρμο!!!
Γιατί καλέ μου κι αψηλέ
έτσι που το πηγαίνεις
δεν το γλυτώνεις άτιμο
εκείνο το κελάκι
μικρό και χουζουρλούδικο
και Κορυδαλλομεριάτο!!!
Κι εκεί θα κάνεις τακιμιά
και θάχεις και παρέα
τον Κοσκωτά που φρόντισε
να μείνει, η παρέα.
Ο Κοσκωτάς που λες παιδί,
με κείνα και με τ΄ άλλα
σαν άγγελος μου φαίνεται
μπρος στην τρελλή κουτάλα,
Αυτή που το χεράκι σου
χωρίς ντροπή καθόλου
την πάσαρε στον Πόκκαλη,
στον Χρήστο τον Καμπράκη,
στον ΚΛαναρά, στον Γκαρατζά,
στον Κλάτση, στον Γκιαννάκη!!!
Αυτόν ντε τον Γκωστόπουλο
Που τώρα έχει τάχα,
την Τράπεζα την ΑΛΦΑ!!!!
ΑΣΤΑΚ ΑΦΑΙΝ και ΙΟΝΑ
Και ΙΟΝΕ και ΙΟΝ,
ΔΕΛΤΑ μαζί και ΑΕΧΑ
αλλά κυρίως ΠΛΟΙΟΝ!!!!!
Μέτρα και πες μου τέτοιε μου
και μην το πολυκρύβεις!!
Πόσα εσύ κι η φάρα σου
του ‘δωσες να χορτάσει;
50 δις 80 δις και άλλα 300 σούμα;
Το ένα τρις το έφτασε;
Το πέρασε, του λείπει;΄
Στα 100 ούτε 4
τα ποσοστά του φτάνουν
κι από κοκκόρι πού ‘παιρνε
όλες τις κότες γύρω,
τώρα σφυράει κλέφτικα
« ‘Οοοοχι σε με, στον Σπύρο!!!!»
Αυξήσεις σπλιτ και δωρεάν
αβέρτα και κουβέρτα
γέμισε ο κόσμος χαρτουριά
και οι μάγκες πήραν ρέστα!!!
Οι ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
φάγανε από 1 τρις και πάνω
Για να αγοράσουν τάχατες
χαρτιά που ήταν κάτω!!!
Που ναι τα κέρδη τους μωρέ
ποια είναι η προκοπή τους;
Κι οι τράπεζες τί κάνανε
με ‘κείνα τ΄ αμοιβαία;
Πού είναι εκείνοι οι ειδικοί
εκείνα τα σαϊνια
που πιο καλά και πιο σωστά
θα κάνανε κουμάντο;
Από 50 τσ΄ εκατό
είναι όλα τους πιο κάτω!!!!
Ποιός έλεγχος
ποιος βούρδουλας
έπεσε Μιστερ ΑΙΜ,
που τα δοντάκια τ΄ ασπρα σου
τα δείχνεις για ομορφάδα
και δεν τα τρίζεις άγρια
στην σάρα και την μάρα;
Από τον Μπάτμαν άρχισες
κακόμοιρε την γύρα;
Κι αν είναι ο δρόμος σου μακρύς
και κουραστείς κι ιδρώσεις;
Θ΄ αντέξεις ως του Καρατζά,
θα φτάσεις Παπαδήμο;
Θαρθεί η ώρα του Θωμά
του Χρήστου και του Κίτσου;
Ρωτώ και πλέκω και σωμό
δεν έχω Παλικάρι,
μα πού θα πάει θα την βρω
του κουβαριού την άκρη!!
‘Οπα τις, νάτη,
τέλειωσε η κουστουμιά η σικάτη!!!
Βγαλ΄ το Αρμάνι που φορείς
και φόρα την φακάτη!!!
