29 Μαϊου 1453 τότε....Τέτοιες μέρες το 2006...Ας είναι η μνήμη ζωντανή...

Είναι αυτονόητο ότι δεν χρωστάμε παρά τιμή και αγάπη στον Κώστα Ηλιακη...
Και ο ηρωισμός του δεν είναι προς εξαργύρωση από κανέναν.
Εξ αίματος η εξ αγχιστείας...
Ο Κώστας επεσε μαχόμενος και υπερσπιζόμενος την ακεραιότητα του Ελλαδικού χώρου, αποστολή που του ανέθεσε η πατρίδα του.
Την Θυσία του εκμεταλεύτηκαν την άλλη κιόλας μέρα, τύποι σαν τον ΒουλγαροκτόνοΚτόνο τον Μικρό, τον μούτσο Αντωνιάδη, τον περιλάλητο ΒερυΚούκιο, για να μιλήσουν για τη ματαιότητα της Θυσίας του και την ανάγκη να προσφύγουμε σε επιδιαιτητές τύπου Καρλα δελ Πόντε, να ορίσουν τα όρια της δειλίας μας και της υποχωρητικότητάς μας Ενοχοποιώντας "το υπερβάλοντα ζήλο" των ηρώων σαν τον Ηλιάκη.
Από την εφημερίδα “Σημερινή”, 05 Ιουνίου 2006 Στήλη “ΕΙΡΗΣΘΩ”,
του Λάζαρου Μαύρου
ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ «Ανανιστές», Γ. Παπανδρέου, Κ. Σημίτης, Κ. Μητσοτάκης, Ντόρα Μπακογιάννη κ.ά., μαζί τους διακριτικά και ο κ. Κ. Στεφανόπουλος, ήθελαν να ξεφορτωθούν, «επιτέλους», το Κυπριακό. Για να τα… βρούνε με την Άγκυρα. Και για να ευχαριστήσουν την Ουάσιγκτον. Σαν το «ευχαριστώ» του Σημίτη προς τις ΗΠΑ για τα… Ίμια!
Γι’ αυτό ξήλωσαν το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου του Ανδρέα Παπανδρέου. Γι’ αυτό και ο εθνικός εξευτελισμός των S-300. Γι’ αυτό και η απαγόρευση του «Τοξότη» 2001. Και ούτε που τους έγνοιαζε ότι το Σχ.Ανάν - που έσπευσαν να υποστηρίξουν πριν καν το διαβάσουν - θα διέλυε την Κυπριακή Δημοκρατία και θα μετέτρεπε την Κύπρο σε τουρκο-βρετανικό προτεκτοράτο. Άλλωστε, ούτε μετά το σωτήριο της πατρίδας 76% του λαού στο Δημοψήφισμα, είχαν το θάρρος και την εντιμότητα να ψελίσουν καν ένα mea coulpa. Κατ’ ακρίβειαν είναι θυμωμένοι και δεν συγχωρούν τους Κυπρίους που τους χάλασαν τα… «ελλαδοτουρκικά» τους. Χαρακτηριστικά και τα όσα είπε και η «οικιακή βοηθός» της «Παγκόσμιας Οικοκυράς» (ΗΠΑ) κ. Θ. Πάγκαλος 24/5/05 στη Λευκωσία. Και όσα γράφουν μέχρι σήμερα αμετανόητοι οι κονδυλοφόροι τους…
ΤΩΡΑ, οι ίδιοι, φαίνεται ότι θέλουν να ξεφορτωθούν και το Αιγαίο. Να απαλλαγούν από την υποχρέωση υπεράσπισής του απέναντι στην Τουρκία. Και εάν η «φόρμουλα» της λιποταξίας τους στην Κύπρο βρέθηκε με το Σχέδιο Ανάν, η λιποταξία τους στο Αιγαίο ψάχνει τη «φόρμουλα» στη… Χάγη.
Προπομπός ανέλαβε ο κ. Κωστής Στεφανόπουλος. Κι από πίσω του, οι κ.κ. Σημίτης, Γιωργάκης, Ντόρα κ.ο.κ. Με την Άγκυρα να τρίβει τα χέρια της. Δική της αεροπορική επιδρομή έστειλε στον θάνατο τον Σμηναγό Ηλιάκη στα νερά της Καρπάθου μας.
Κι αντί άλλης αθηναϊκής αντιδράσεως, οι Τούρκοι Επιτελείς παρακολουθούν, με ηδονή, τους εν Αθήναις Υποτελείς να αναζητούν τρόπους νέας υποχώρησης.
Τρόπους νομιμοποίησης των τουρκικών επεκτατικών επιβουλών, βαφτίζοντάς τις ως «διαφορές». Επί των οποίων θα αποφανθούν κάποιοι… δικαστές της Χάγης! Όπως απειλείτο και ο κυπριακός λαός να μετατραπεί σε Αναν-ικό ανδράποδο της τουρκικής πολιτικής και της δικτατορίας των Τριών Ξένων Δικαστών! ΑΛΛΑ, επειδή οι όπου γης Έλληνες, εκτός από Κύπριοι, είμαστε και Αιγαιοπελαγίτες, γι’ αυτό και να ‘ναι σίγουροι πως δεν θα τους το επιτρέψει ο λαός. "

*******

Υ.Γ. Τρία χρόνια μετά, Οι Ανανάδες νίκησαν και ο Στάλιν της Μεσσοογείου είναι γεγονός με την βοήθεια του άλλου προσώπου του 'Ιανού, που έχει βάλει στόχο την Ολότητα του Ελληνισμού, τους Αγγλοαμερικανούς και τους λοιπούς στήμονες αυτού του άνθους του κακού
Στον κόσμο αυτό, το κενό που αφήνει η φοβική συμπεριφορά μας ,το καταλαμβάνει αυτός που δεν φοβάται να το διεκδικήσει.
Σε γνώση των κροκολοΔακρυόντων, των ετοίμων να μοιράσουν ξένα ιμάτια,
των Σολομώντων της συνείδησής μας...
Στην Χαγη Αδελφές μου, στην Χάγη... (οχι Τσέχωφ, Χαχάνωφ!!!)

*******

Θουκυδίδης προς Κ. Στεφανόπουλο, EΙΡΗΣΘΩ
ΛΑΖΑΡΟΣ Α. ΜΑΥΡΟΣ
" Ε Π Ι ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ του, ο κ. Κ. Στεφανόπουλος ορθώς απένειμε, στην Πνύκα, την ελληνική ιθαγένεια στην κορυφαία παγκοσμίως ελληνίστρια και θουκυδιδή-στρια Ζακλίν ντε Ρομιγί.
Κακός, όμως, αποδεικνύεται ο ίδιος, ανεπαρκώς μελετήσας τον ίδιο τον Θουκυδίδη. Τόσο χρόνο που διαθέτει, συνταξιούχος και τόσους προβληματισμούς που του προκάλεσε η μέχρι τούδε αποτυχημένη πολιτική των Αθηνών, έναντι της Τουρκίας, δεν θα ΄πρεπε να αμελήσει την αειθαλή σοφία του πατέρα του πολιτικού ρεαλισμού Θουκυδίδη;
Θα του ήταν, π.χ., πολύ χρήσιμη, έναντι της Τουρκίας, η πολιτική σκέψη και απόφαση που ανέπτυξε γύρω από το περί Μεγαρέων ψήφισμα ο Περικλής, αρνούμενος τον ενδοτισμό και την υποχωρητικότητα:
«Αυτό το ασήμαντο (ψήφισμα) είναι η δοκιμασία του φρονήματος και της αποφασιστικότητάς σας γενικά. Αν υποχωρήσετε θα προβάλουν, αμέσως, άλλη μεγαλύτερη απαίτηση, γιατί θα νομίζουν ότι και τώρα ενδώσατε από φόβο»
Α. 140: «το γαρ βραχύ τι τούτο πάσαν υμών έχει την βεβαίωσιν και πείραν της γνώμης. Οίς ει ξυγχωρήσετε, και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε ως φόβω και τούτο υπακούσαντες».
Θα τον προβλημάτιζε, ίσως, μακριά από την, περί Χάγης, εισήγησή του, η κριτική που άσκησε ο Συρακούσιος αντιστασιακός ηγέτης Ερμοκράτης, στους Σικελιώτες συμπατριώτες του που έδειχναν πρόθυμοι να συμβιβαστούν με τους Αθηναίους επεκτατιστές:
«Δικαιολογούνται φυσικά οι Αθηναίοι να έχουν κατακτητικές προθέσεις και να καταστρώνουν σχέδια. Δεν κατηγορώ εκείνους που επιζητούν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους. Κατηγορώ εκείνους που είναι πρόθυμοι να υποταχθούν»
Δ.61: «ού τοις άρχειν βουλομένοις μέμφομαι, αλλά τοις υπακούειν ετοιμοτέροις ούσιν».
Αλλα θα ΄πρεπε να μελετήσει ο αθκιασερός κ. Στεφανόπουλος και τα πολιτικά σχόλια που έγραψε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όταν καταπιάστηκε με τη μετάφραση του Θουκυδίδη. Θα εκπλαγεί να δει τις επισημάνσεις του για την τακτική εκείνων που πρώτοι πάτησαν το κουμπί του πολέμου, των Κορινθίων και πώς σαμπόταραν τη «Χάγη» εκείνης της εποχής, την οποία είχαν προτείνει οι Κερκυραίοι για το ζήτημα της Επιδάμνου. («Σχόλια Ελ. Βενιζέλου στην Ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου του Θουκυδίδη», Εκδ. Ν. Κόλλιας, Αθήνα 1990).
Γ Ι Α Τ Ι, άραγε,η τόσο σπουδαία και αειθαλής, δική μας προγονική πολιτική σοφία, μελετάται από τόσους πολλούς ξένους και από κανένα δικό μας πολιτικό; "

Την εκ συγγενείας συνεπαγώμενη αρετή και σπουδαιότητα, την ζούμε στο πετσί μας τους καιρούς τους τωρινούς...

Με γυιούς, ανεψιούς και θυγατέρες...

Τώρα δε και με "αδελφούς"!!!

Καντήλι χωρίς φυτίλι δεν ανάβει...ή δεν λέγεται καντήλι … λέγεται ταϊστρα για λάδωμα.

με στόχο μικρές, τόσες δα, ανθρώπινες "επιδιώξεις"...

Αιδώς εκείνων και μνήμη δική μας.

Να θυμόμαστε

...ποιοι μίλησαν για τον μάταιο θάνατο,

...ποιοι έκλαψαν το ακριβό εργαλείο που από υπερβάλλοντα ζήλο έχασε,

...ποιοι παρέδωσαν τον δολοφόνο του ,

...ποιοι δικαιολόγησαν τους εισβολείς, κι άλλα τερπνά.

*****

Εδώ είμαστε και την μνήμη μας θα την κεράσουμε σ΄ όσους την γυρέψουν...

1η τ' Απρίλη... κι έσβυσε εκειό το πανηγύρι...

Έτσι για να ξαναθυμηθούμε πώς ο περήφανος τελευταίος Ελληνας με το κοινό κοινότατο όνομα, έδωσε την μάχη εναντίον του Σχεδίου Αννάν και αντιμετώπισε τους ΔολλαρΗλατους Επώνυμους Κοπρώνυμους της ζωής μας.

Τα υποκο-Κοριστικά των ονομάτων, που καμαρώνουν ξεφτιλίζοντάς τα....
Οι χορευτές και οι κουμπάροι...μαζί με την Κόρη την χάσκαινα....

Ενώ τα 90 χρονα μεταλλαγμένα, με ΣΥΝ και ΠΛΗΝ και ΜΕΣΑ και ΕΞΩ πανηγυρίζουν που τις επιταγές και τα χρέη τους στους συνεταίρους τους να κομματιάσουν αυτόν το τόπο, τα ξεπληρώνουν οι τοτινοί εξολοθρευτές τους...τωρινοί χειριστές τους...οι ΧειρΗλατοι.
Οι μόνοι κερδισμένοι...οι νεκραναστημένοι!

ΠΡΩΤΗ Τ' ΑΠΡΙΛΗ

Πρώτη τ΄ Απρίλη κι αρχινά
το μέγα πανηγύρι
Τούτος δεν είναι πόλεμος
τούτος δεν είναι αμάχη
Εδώ γίνονται ήρωες
τ΄ αμούστακα παιδιά

-Γειά μάνα Κυπριώτισσα -
Ή Ταν Η επί Τας!

Δεν έμεινε κανείς μας

έξω απ την φωτιά
Μόνη μας έγνοια η Λευτεριά.
Την βάψαμε με αίμα κι ίδρώτα αυτή τη γη.
Στα χέρια μας σημαία
στα στήθια μας πληγή.

*
Πρώτη τ΄ Απρίλη Βρεττανέ
κι όλους άν μας σκοτώσεις,
την ρωμιοσύνη απ το νησί,
δεν θα την ξεριζώσεις!
Ετούτ΄ η γη είν΄ Ελληνική ,
ξέρει να πολεμά
Και μες από τις στάχτες της
να ξεπηδά ξανά!!!

ΑΝΤΡΕΑ ΑΝΤΡΕΟΥ
"ΚΥΠΡΟΣ ΑΕΙ ΖΩΗ"
ΚΥΠΡΙΔΑΝ ΗΡΩΕΣΣΑΝ ΕOΚΑ
"ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΑΓΑΡΗΝΟ"

Τραγουδούν
ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ
ΜΑΝΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣ
ΤΖΩΝ ΜΟΔΙΝΟΣ
ΚΩΣΤΑΣ ΣΜΟΚΟΒΙΤΗΣ

Το '21 και το Σήμερα... Τότε αγώνας για ελευθερία... σήμερα αγώνας και θυσίες για την ...Ελληνοτουρκική φιλία

Αυτός πάλεψε, μάτωσε και παρέδωσε κράτος ελεύθερο. Μέρες που είναι τοτε,το '21.

Σήμερα....

Η Εξωτερική πολιτική και διαχείριση της εθνική ισχύος στη Ελλάδα, όπως την καθόρισε η μεταπολίτευση, παραδόθηκε ενοχικά και άνευ όρων στους πραγματιστές και στους ρεαλιστές.

....έβλεπα ένα αφιέρωμα για τον Καραμανλή, στο Σκάι.

Σ'ένα σημείο που αφορούσε την προσπάθεια του να ενταχθή η Ελλάδα στη ΕΟΚ κι ενώ αντιμετώπιζε την άρνηση των Ευρωπαίων και ιδιαίτερα των Άγγλων -εντελώς πρωτοφανές ε;- σε σχέση με τις Ελληνοτουρκικές διαφορές, πήγε και συνάντησε τον Ετσεβίτ στην Ελβετία, άρχισε -λέει- ο Ελληνοτουρκικός διάλογος και έτσι, υπεχώρησε η αντίδραση και φτάσαμε στο Ζάππειο να υπογράφουμε το '77 την ένταξη.

Μετά ήρθε εκείνος ο Νοέμβρης του 87 που οδήγησε στο Νταβός, η Μαδρίτη, το Ελσίνκι και η άνευ όρων παράδοση του Υπουργείου Εξωτερικών στην αρχή ότι

*

"υπεράνω των νόμων, των Συνθηκών, των αποφάσεων του ΟΗΕ, του διεθνούς δικαίου και των νόμων που διέπουν το Παγκόσμιο στάτους στο αέρα και στη θάλασσα,

υψηλότερο και τιμιότερο

είναι η εξυπηρέτηση-από μας πάντα-

της Ελληνοτουρκικής φιλίας".

*

Στην ποδιά της έπεσαν χαζοί σαν τον Σιαλμά, τους Καραθανάση, Βλαχάκο,Γιαλοψό, στα Ίμια, σαν τον Ηλιάκη, τον Μπατσαρα....
Και με την ποδιά αυτής της Φιλίας, σκούπισε τα "δάκρυα" για το χαμό τους ο Πάγκαλος, που ζήταγε από τον Ναύαρχο Λυμπέρη να πεί ότι την πήρε και την σήκωσε την Σημαία στα Ιμια, ο ...αέρας!

Αυτή η …υπέρτατη αξία, έκανε τον Σημίτη να ευχαριστεί τους Αμερικανούς και τον Κλίντον στα απομνημονεύματά του να γελάει, για τα γίδια και τα πρόβατα που έσωσε ένα βράδυ στο Αιγαίο...
Στη θωριά της, τρέμοντας ο Στεφανόπουλος και «θρηνολογώντας», χωρίς να ρωτήσει αυτόν που επέλεξε τον αγώνα και τη υπεράσπιση όσων τον έταξε η πατρίδα του να προφυλάξει,
-για να μην υπάρξουν άλλα λέει- θύματα, εισηγήθηκε την προσφυγή στη Χάγη για τον επανακαθορισμό των Κυριαρχικών Δικαιωμάτων ενός κράτους, που τα κέρδισε με αγώνες και αίμα.
Για τη «Ελληνοτουρκική φιλία» ρε γαμώτο!!
Αυτή η "διαχείριση" δοκιμάστηκε και έφερε τα αποτελέσματα που «καμαρώνουμε» σήμερα.
Ηγεμόνες στο Αιγαίο και μεραδάτορες όσων διεκδίκησαν. Αυτών που η δικιά μας κοιμωμενη και αποκαμωμένη ηγεσία, παρεχώρησε αμαχητί! Ελπίζοντας το Άλλοθι της Χάγης. που ουτε κάν καταδέχτηκαν να της παραχωρήσουν οι ηγεμόνες!

Χαμένοι σε όλα τα επίπεδα και με όλους τους αντιπάλους.

Με όποιον εισηγείται την αξιοπρέπεια και το δίκαιο, ταμπελωμένο ως εθνικιστή και φασιστόμουτρο.

Οι «υπάλληλοι» άλλαξαν, οι πάτρωνες ίδιοι και, όπως είδαμε με τα πρόσφατα τα Μοναστηριακά, οι πολιτικοί μας όλων των παρατάξεων, πλήν ελαχίστων, διεκδικούν όχι ως «δορύλατοι» αλλά ως «δολαρΗλατοι» τα προνόμιά τους και τις εξαρτήσεις τους, δηλώνοντας υποταγή στους «αφεντάδες» τους... Εναντι αδράς αμοιβής!

οι ...κροκάλες και η ιστορική μας συνειδητότητα.

Οι πέτρες στην αμμουδιά έχουν τη μοίρα να χάσουν στην πορεία του χρόνου τα κοφτερά, άσχημα όριά τους. Θα τις λειάνει και θα τις γυαλίσει, θα τις κάνει ψηφίδες στα μωσαϊκά και τις αυλές μας, η θάλασσα και η αλμύρα της.
Μεγάλες, μικρότερες κροκάλες, μικρές, μικρότερες ψηφίδες, για να στρώσουν το καμβά που θα μορφοποιήσει το όραμα (άραγε ποιού), χρειάζεται να χάσουν την οξύτητά τους για να εναρμονισθούν στο σύνολο και να γίνουν βατά από ξένες πατούσες που θα τα περπατήσουν.
Ας λειάνουμε λοιπόν τις μνήμες που κάνουν ουσιωδέστερο το ότι ο Στάλιν στο όνομα μιας παντοδυναμίας των Σοβιέτ, δολοφόνησε και εξόντωσε λαούς και εθνικές κοιτίδες,.
Ας βάλουμε τις χανούμισσες που ξέρασε ο Συνωστισμός να ξύσουν και να μορφώσουν τις ψυχές των γενιών που θα παραδώσει ο Στάλιν της Μεσογείου σε πέντε χρόνια.
Ας μεταφυτεύσουμε τις κορφάδες μας ξεκομένες απ΄ τις ρίζες μας.


Χωρίς παράδοση, χωρίς συνέχεια στη ιστορία και την γλώσσα μας


Δεν ξέρω ποιά σοφία ή ποιός συμβιβασμός ή ποιά σκοπιμότητα κάνει την κροκάλα στοιχείο της λογικής μας και το μυαλό μας να δέχεται, τουλάχιστον, να την εκφράσει ως πολιτική σκέψη, αλλα επιτρέψτε μου να προτιμώ την πέτρα πολλές φορές, με την αρχική της, την πρωτόγονη χρήση.
Κοφτερή και οξεία, να χαράξει, να κυνηγήσει , να υπερασπιστεί, να ανάψει φωτιές και να κτίσει.
Σε ευθεία αντιπαράθεση με τη ανάλυση των "φρονίμων", σε πλείστα ζητήματα.
Οταν προτάσσονται οι κροκάλες του μυαλού τους.

Τι μας αναγκάζει να συζητήσουμε οτιδήποτε, σε σχέση με το θέμα των Σκοπίων;
Η λογική ποιάς αμοιβαιότητας και αναλόγου συμφέροντος μας έβαλε στο τραπέζι του Προκρούστη, όπου το ζητούμενο να προσαρμοστεί είναι το κερδισμένο με αίμα σώμα της Ελλάδος και η Ιστορία, που περίεργα συμφέροντα και οράματα την έφεραν, ακόμα και αυτή, να ενοχλεί με το …ύψος και το ..βάρος της.
Αντιλαμβάνομαι τη βιασύνη εκείνων που μια πολεμική ήττα, σαν αυτή που υποστήκαμε στην Κύπρο ή στα Ιμια (γιατί περί ήττας επρόκειτο), υπαγορεύει τακτικές και συνδιαλλαγές, που τις ορίζει η υπεροχή των αντιπάλων.
Σοβαρά, δηλαδή, κινδυνεύουμε από «μια πολιτική που ίσως μας οδηγήσει στο να χάσουμε την ευκαιρία(!!!!) του να κλείσουμε μια υπόθεση που έχει σπαταλήσει τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο(!!!!) όταν εθνικά άλλα ζητήματα ,εσωτερικα και εξωτερικά, είναι διάπλατα ανοιχτά»;
Ποιο τεράστιο διπλωματικό κεφάλαιο χάσαμε και δεν καταλάβαμε πολλοί, την έλλειψή του;
Και πότε το χάσαμε;
Στην υπαναχώρηση που επέδειξε η αγνώστων προθέσεων, φοβικότητας ή υποχρεώσεων, κυβέρνηση του.κ. Μητσοτάκη ή , μετά, με εκείνη του κ.Σημίτη που επέγραψε την Ενδιάμεση συμφωνία και απεδέχθη άμαχητί τον Σολομώντα να μοιράσει το παραπαίδι του, ότι δηλαδή ούτε μια στιγμή, δεν ένοιωσε δικό του;
Η σιωπή των 13 χρόνων των κυβερνήσεων του Πασόκ, ήταν μάχη που κατασπατάλησε το διπλωματικό μας …κεφάλαιο;
....Όταν ακόμα και τις «Μακεδονικές αερογραμμές» κατήργησε ο αρχηγός του,

προετοιμαζόμενος για τα μελλούμενα;

....Όταν κανέναν πνευματικό Ιδρυμα στην Χώρα, μηδέ της Ακαδημίας εξαιρουμένης, δεν έγραψαν μια αράδα για να δώσουν την μάχη στις βιβλιοθήκες του κόσμου;
....Όταν σε κανένα επίπεδο δεν αντιμάχησαν με λόγο και επιχειρήματα, την λυσσαλέα επίθεση που δέχθηκε η υπόθεση «Μακεδονία», πρώτα και κύρια από τη εσωτερική Πέμτη φάλαγγα μιας δοσιλογικής, αργυρώνυτης, πνευματικής ελίτ;
....Όταν αυτή η ελίτ, καλλιέργησε και μετέδωσε ως ανίατο νόσημα την ηττοπάθεια και την μείωση κάθε ελληνικής θέσεως, με συστηματική μόλυνση μέσω ιών ,κολοβακτηριδίων και οχιών, με απαγορευμένη και στοχοποιημένη κάθε μεμονωμένη αντίδραση αιθεροβαμόνων μοναχικών ….αντιβιοτικών;!
Εχάσαμε μήπως κάποιον πόλεμο με τους Σκοπιανούς;

Μοιράζουμε ,σπεύδοντας, μή και δεν προλάβουμε, τα ιμάτια τίνος;
Έχουμε αντίπαλο τον ποιόν, στην ποιά μάχη;
...Άλλοι πρόδωσαν,
...άλλοι πέταξαν την ασπίδα,
...άλλοι ίδρωσαν «ονειρευόμενοι πως πάλευαν»,
...άλλοι βάζουν βαμβάκια στις τσέπες τους μη βροντούν οι χρυσοί Δαρείοι,
...άλλοι λαδώνουν τα λουριά τους να μην τρίζουν οι αλυσίδες τους!

Πράγματι, είναι «σουρεαλιστικό» να φαντάζεται κανείς πως «σ’ αυτήν την μακρόχρονη υπόθεση (των Σκοπίων) θα καταφέρουμε το 100% των επιδιώξεων μας».Αφού κάθε πόντος χαμένος, από το κορμί το …λάγνο αυτής της «υπόθεσης», σημαίνει ακρωτηριασμό και σακάτεμα , απώλεια οριστική και τέτοια που θα εξελιχθεί σε γάγγραινα!
Μέχρι ολοκληρωτικής εξόντωσης!
Είναι θλιβερή η λογική του «θύτης και θύμα ένα και το αυτό»!
Στο Δίκαιο υπάρχει η έννοια τους «τις ήρξατο χειρών αδίκων» και στο Άδικο η έννοια της «κοινής ευθύνης και του συμβιβασμού». Αλήθεια ποια είναι τα “άλλα εθνικά ζητηματα εσωτερικά και εξωτερικά τα διάπλατα ανοιχτά” που ΄θα τα έλυναν οι ίδιοι ταγοί αν δεν σπαταλούσε την ισχύ και την μαχητικότητά τους το Μακεδονικό ή το Κυπριακό;
Μηπως το Τουρκικό; Μηπως το Τσαμουριακό; Μηπως το Αιγιακό; Η μήπως η τιμή του ΜπροΚόλου και του αγγουρίου;

…διατηρώντας την άποψη ο καθένας και την αγωνία του δικού τους οπτικού πεδίου, συμφωνούν οι πάντες στο θέμα της διαφθοράς και εκείνο της διαπαιδαγώγησης των παιδιών, άλλά σίγουρα και κεί, αλλού θα ζητήσει ο καθένας, τις αρχές της …κατηφόρας.
Στο πεδίο του διαλόγου και της σύνθεσης σκέψεων και απόψεων, έστω και απέναντι, αξίζει η κατάθεση γνωμών.
…Η εγκατάληψη θέσεων έχει συντελεσθεί ,εκτός των άλλων, στη δομή της ηθικής μας…και των αξιών μας …Ενός εκάστου …Πρώτα…
Οταν ακολούθησαμε τις …σπουδές των Τρανών Ταγών μας…
Θυμίζοντας τον Κωστή Παλαμά..

“Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν.

Με βιολιά καί με ζουρνάδες γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες

καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν οι ΤΡΑΝΟΙ σου

καί θα γίνουν των “ραγιάδων, οι ραγιάδες”.

Τα Ιμια .... τα γίδια.... και τα βράχια της συνείδησής μας...

...η πως το καράβι της αυτογνωσίας μας, του αυτοσεβασμού μας, τσακίστηκε στα βράχια των Ιμίων. Μια για πάντα.

Σαν αύριο ...

Χιλιάδες ...έτη μνήμης πίσω....

......

«...Είν’ έτοιμοι οι Έλληνες για μια βραχονησίδα

Να φτάσουν μέχρι πόλεμο;»

Εκραύγασε παχύδερμο με φάτσα κλαπαρκίδα!

.....Δε έφτασαν….

κι ορθά το περιέγραψε του Κλίντον η γραφίδα!

«Τα έσωσα τουλάχιστον τους τράγους και τα γίδια!

Μια νύχτα εκεί στα Ίμια, έκανα το σωστό!!»
Ούτε που τους θυμήθηκε...

Καραθανάσ’ Χριστόδουλο

Βλαχάκο Παναγιώτη

κι Έκτορα Γιαλοψό!!!

31 Ιανουαρίου 1996

....12 χρόνια μετά....

Σε μια εκπομπή του ο Λάκης ...Θουκιδίδης , ξεπέταξε εκεί προς το τέλος, με τους τίτλους να πέφτουν, έτσι σαν να ήθελε να ξεφορτώσει το άχθος που του συμμέριζε ο Μίκης,

ένα γράμμα που έλεγε κι αυτά...

"....Όμως αφού το παιχνίδι είναι για μας έτσι και αλλιώς χαμένο, τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά. Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά. Ούτε έχουμε συμμάχους, είμαστε εμείς και εμείς, ας φροντίσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι, αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μαζί μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας"

Μίκης Θεοδωράκης23/2/2008

.....Μια άποψη....

"Η κρίση της Ίμιας κατέδειξε βασικά πράγματα για την παρούσα κατάσταση στη χώρα μας. Επιβεβαίωσε τα κοινά σχέδια Ουάσιγκτον-Άγκυρας για μια αποφασισμένη τροποποίηση του καθεστώτος στο Αιγαίο, παρασύροντας την Αθήνα σε διαπραγματεύσεις.
Κατέδειξε επίσης πόσο η πίεση αυτή θα είναι μεγάλη, αναγκάζοντας την Αθήνα να αντιμετωπίσει στήθος προς στήθος τη στρατιωτική αναμέτρηση.
Κατέδειξε ακόμα σε ποιό βαθμό έχει ατονίσει η εθνική ευαισθησία της άρχουσας τάξης αλλά και μέρος του λαού. Γιατί μπροστά σε μια τόσο σοβαρή εθνική κρίση που διέρχεται η Ελλάδα το φυσικότερον θα 'ταν ότι τα διάφορα μαζικά της κόμματα -φανερά ανίκανα το καθένα μόνο του να την αντιμετωπίσει- θα στρεφόνταν εξ' ιδίων προς λύση εθνικού ενιαίου μετώπου δημοκρατικά στηριζόμενου στο λαό.
Αλλά ούτε σκέψη για κάτι τέτοιο τα διάφορα κόμματα αλληλοσυγκρουόμενα και αλληλοκατηγορούμενα με τους βαρύτερους χαρακτηρισμούς δίδοντας έτσι την εικόνα μιας χώρας χωρίς σοβαρή εθνική ηγεσία, ικανή να αντιλαμβάνεται και να ανταποκρίνεται έγκαιρα στις ανάγκες του λαού και του Έθνους της.
Το γεγονός ότι επισημαίνεται μονομερώς ο "τουρκικός" κίνδυνος και συγκαλύπτεται ο αποφασιστικός ρόλος της Ουάσιγκτον, δείχνει πόσο παραπλανητικά φέρεται η ελληνική ηγεσία, προετοιμασμένη να αποδεχθεί σειρά εθνικών παραχωρήσεων στην Κύπρο, το Αιγαίο, την Θράκη για τις οποίες υπάρχει ολοφάνερα υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα.
Η κρίση βέβαια θα συνεχιστεί. Και θα θέσει ως καθήκον σε όσους κατέχονται όχι από κραυγαλέο εθνικισμό τρόπο επίδειξης χωρίς βάθος και δύναμη πατριδοκαπηλίας αλλά από γνήσιο εθνισμό και αντιιμπεριαλιστική διάθεση το σταθερό προσανατολισμό προς έγκαιρη δημιουργία ενιαίου εθνικού μετώπου στηριζόμενου στον δημοκρατικό Λαό στη βάση.
Φλεβάρης 1996
Μ. Ν. Ράπτης

..και μια έτερη...

Ο κ. Πρόεδρος και το ευτυχισμένο, εύγνωμον, σωθέν.... ζώον....

Ο Μπιλ Κλίντον στην αυτοβιογραφία του Η ζωή μου (My life) που εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2004, γράφει για την ελληνοτουρκική κρίση των Ιμίων ότι...
...«Τούρκοι δημοσιογράφοι υπέστειλαν μια ελληνική σημαία και ανήρτησαν μια τουρκική…Μου ήταν αδιανόητο πώς δυο μεγάλες χώρες με μια πραγματική διαφορά γύρω από την Κύπρο θα κατέληγαν τελικά σε πόλεμο για δέκα εκτάρια βραχονησίδων στα οποία ζούσαν μόνο μερικά πρόβατα».
Αφού περιγράφει τις επαφές του με Σημίτη, Ντεμιρέλ, Τσιλέρ και τις ολονύκτιες προσπάθειες του Ρ. Χόλμπρουκ, σημειώνει ότι γελούσε με τη σκέψη πως, ανεξάρτητα αν θα κατάφερνε να φέρει την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, στη Βοσνία ή στη Βόρειο Ιρλανδία

"....τουλάχιστον θα είχα σώσει μερικά πρόβατα του Αιγαίου!!!!».

Του ήταν αδιανόητο διότι ένας ξένος δεν μπορεί «να συλλάβει την εθνικιστική παραφροσύνη."

"10 χρόνια από την εθνικιστική κρίση των Ιμίων"
Του Μανώλη Βασιλάκη*

* το κείμενο του ...αντιΠαράφρονος απεσύρθη κατόπιν αιτήματός του προς τα Κοκόρια...

Αλλά υπάρχει... Στους ομόδοξους του στον ανθελληνισμό και την Ελληνοβασία! Στο Indymedia!

h..p://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=553178

Και για να μήν μπείτε αν δεν θέλετε στο ιστοχώρο των ομοφρόνων, σας την παραθέτω!

Ως ένα από τα μνημεία Αννανοσύνης, των γλυΦτών αυτών που με σκαρπέλο την πέννα και την οφιώδη γλώσα τους ...γλύΦουν το μέλλον αυτού του τόπου...

σ' ένα άγαλμα σμιλεμένο με σκατά!

Τοίχοι και ...ντουβάρια

Αντίσταση...Resistance...Resistencia


Η ρύπανση της Ακρόπολης με λέξεις...
Ακόμα κι αν αυτές, στην παγκοσμιοποιημένη πολλαπλότητά τους, είναι η «Αντίσταση»...
Γιατί την νοιώθω μέσα μου την ανάγκη να αντισταθώ στον εκχυδαϊσμό, την βλακεία και την αμετροέπεια...
Στην υποταγή στους κανόνες ενός τρομακτικού political correct που καταργεί την "αλήθεια", τον "νόμο" και την στοιχειώδη "ηθική". ενός εκάστου από μας...

Ο Καστοριάδης λέει πως κατά τον Πλάτωνα,

"οι τοίχοι της πόλεως διδάσκουν από μόνοι τους"...
***
Σε μας, λίγοι τοίχοι που να μας εκπαιδεύουν στη ομορφιά μείνανε

και ακόμα λιγότεροι, να μας προβληματίζουν.
Αλλά τα ντουβάρια που μαγαρίζουν την ψυχή μας, περισσεύουν...
Και δυστυχώς, είναι πολλοί οι οικοδόμοι τους...
Ενθαρρύνουν την αμορφωσιά των παιδιών των άλλων...

Μεριμνώντας πάντα, για εκείνη των παιδιών τους!!!

*
Κρίμα!

*
... αν τολμάτε,

στα πολλά βίνδεα της συμπόρευσης

με το δόγμα του "Destroy Athens",

δώστε στους αντιστασιακούς της ασχήμιας
και λίγο Καστοριάδη...
Που ελπίζω τα "εντεταλμένα" και τα "υποζύγιά" τους

να μη τον θεωρήσουν ...χρυσαυγίτη

και γουρούνι...
Ακούστε τον ...
"Ο καημένος, ο μακαρίτης ο Πλάτωνας λέει, πως ακόμα και οι τοίχοι της πόλεως εκπαιδεύουν τους ανθρώπους... "

Αντί λόγων ... Λουδοβίκος...

ΤεραΤούλη αποπομπή!!!

Ένα από τα ζα που λέγαμε,

που τα χρέωναν επιτήδεια στην Δεξξά,
ο Τ-ερ-ΑΤούλης,

πήρε το γάϊδαρό του,

τα σκουτιά του

και προπαντός την ψηλοσηκωτή μυτούλα του,

εδήλωσε Σωτήρ και Κήνσωρ

και σαν την πονηρή κυρά που θέλει να ξαποστείλει τον σύζυγο

αλλά να μή χάσει και την διατροφή,

αφού τους έπρηξε μέχρις σκασμού,

εξηνάγκασε να τον διώξει ο Καραμανλής.

Εξασφαλίζοντας την διατροφή...

Από ποιόν άραγε;

***

Πάρτο αλλοιώς ....Κώστα...

Σαν το σολωμό ...

Αντίθετα προς το ποτάμι...

Για να σπάσουν τα δεσμά ...

να λυθούν οι αλυσίδες ...

να γεννηθούν αλήθειες και ...σολωμάκια...

γιατί αλλοιώς τα ...ντοράκια καιροφυλακτούν!

Και θάναι κρίμα...

***

Ως τον Ιανουάριο, να θυμάσαι, το στοίχημα παίζεται

αν ο Μπούς θα σε πάρει στην σύνταξη, μαζί του!!!

Μη τραγανάς το χρόνο σου αγαπητέ,

ελπίζοντας ότι το άλλοθι Μπαράκ θα αλλάξει σε κάτι,

είτε τις προοπτικές, είτε τις διαθέσεις...

***

Τους χάλασε η σούπα πέρσι με τις πύρινες εκλογές,

το Χάος δεν ήρθε αν και η Βουλή έγινε πεντακομματική...

Τώρα και ...νεκρούς ανασταίνουν

και ...Τσιούπρες φτιάχνουν

και -καλού κακού-

ανασύρουν από το πολιτικό τίποτα τον...ΤρεμουΛόπουλο!!!

Καλού κακού...

Γιατί ξέρουν πως αν το θελήσεις,

μπορείς να το πάρεις το παιχνίδι...

...ακόμα...

***

...στέλνοντας την Διαπραγματεύτρια σπίτι της...

...σταματώντας για χίλιες αιτίες

τις άθλιες, προσβλητικές συνομιλίες

...Χωρίς επι τιμή ά-τιμους,

χωρίς Σολομώντες και Πιλάτους

Μιλώντας όχι με τα χέρια, αλλά με τα μάτια...

Τίμια και ξεκάθαρα...

***

Ο Χρήστος Γιανναράς το ονειρεύτηκε...(26/2/2006)

Πως κάποια φορά,

κάποιος ηγέτης αυτής της χώρας,

θα βγεί και θα πεί τη αλήθεια...

Ποιός και γιατί σφίγγει μια θηλειά γύρω από αυτόν τον τόπο...

Ανελέητα, στρατηγικά, μεθοδικά, σε βάθος χρόνου,

με δοσίλογους, ηλίθιους, εντεταλμένους, κολαούζους,

μισερούς και αργυρώνυτους καραγκιόζηδες,

που πρώτα απ΄ όλα, είναι έτοιμοι να υπερασπίσουν τα δίκαια των άλλων,

κόντρα στα συμφέροντα του ίδιου τους του τόπου...

***

"....Θα ήταν πραγματικά συγκλονιστικό να «σπάσει» κάποτε κάποιος από τους κορυφαίους διαχειριστές της εξουσίας και να μας αποκαλύψει τα παρασκήνια:

Πώς λειτουργεί η «έξωθεν» παρέμβαση και καθορίζει λ.χ. αν και πότε θα ανατραπεί ένας Eλληνας πρωθυπουργός ή ο υπουργός των Eξωτερικών.

Ποιος μεταφέρει στους ενδιαφερόμενους τους όρους παραμονής τους στο αξίωμα και με ποιες μεθοδεύσεις μπορεί να πραγματοποιηθεί η επικρεμάμενη απειλή «απόλυσής» τους.

Θα μπορούσαν να περιφρονηθούν ως φαντασιώδεις αυτές οι υπόνοιες που περιμένουμε να φωτιστούν αν «σπάσει» κάποτε κάποιος κορυφαίος. Aλλά τους προσδίδει απτό ρεαλισμό ή αδιαφορία ακριβώς των κορυφαίων για την αξιοπρέπεια, τη δική τους και του λαού τους – αδιαφορία που μαρτυρεί φόβο, αν όχι πανικό, για τις συνέπειες μιας σθεναρής στάσης.
Διαχειρίζονται τις τύχες λαού με ιστορία και γλώσσα χιλιάδων χρόνων, μια παράδοση πολιτισμού που είναι πανανθρώπινη καύχηση. Tι πιο φυσικό από το να αισθάνονται προνομιούχοι ευγένειας και αρχοντιάς στον διεθνή στίβο. Για να θυσιάζουν έμφοβοι την αξιοπρέπεια, τη δική τους και του λαού τους, σημαίνει ότι δέχονται κάποια απειλή που οι πολλοί την αγνοούμε.

Με τι τους φοβίζουν άραγε:

...Ότι θα δώσουν πράσινο φως στον Aττίλα για εισβολή σε ελληνικά νησιά;

...Ότι θα επιτρέψουν και για τους Eλληνες τη μοίρα των Kούρδων, των Παλαιστινίων, των Iρακινών;

...Ότι θα επιβάλουν οικονομικό αποκλεισμό στη χώρα;

Aλλά τέτοιου είδους απειλές, αν δημοσιοποιούνταν ποτέ, θα ήταν ικανές να αφυπνίσουν την αποχαυνωμένη ελληνική κοινωνία, να διεγείρουν απρόσμενη κοινωνική δυναμική. Aλλου είδους εκβιασμούς πρέπει να υφίστανται οι κορυφαίοι και αυτό ακριβώς, το άλλο είδος, αγνοούμε. Mοναδικό ενδεχόμενο πληροφόρησής μας είναι να «σπάσει» κάποιος κορυφαίος κάποτε.
O πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης όξυνε στο έπακρο αυτόν τον προβληματισμό. Ποιες απειλές ανάγκασαν τον πρωθυπουργό, ύστερα από τόσες δραματικές υποχωρήσεις σε θέματα αξιοπρέπειας (δικής του και της πατρίδας του) να υπογράψει τώρα και την πολιτική του αυτοκτονία;

Eγκυροι πολιτικοί αναλυτές κατέδειξαν αμέσως τεκμηριωμένα ότι με την τοποθέτηση της δημάρχου Aθηναίων στο υπουργείο Eξωτερικών ο πρωθυπουργός αυτοχειριάζεται πολιτικά, δρομολογεί με ακρίβεια το πολιτικό του τέλος.

Pόλος της επιφυλλίδας είναι να διεγείρει στις συνειδήσεις το ερώτημα: γιατί;

Mέσα από ποιες πιέσεις ή απειλές, με ποιους εκβιασμούς παραιτείται ο πρωθυπουργός, τόσο νέος, από κάθε προσωπική φιλοδοξία;
Eμείς οι πολλοί ξέρουμε μόνο τα πολύ φανερά:

...Oτι η οικογένεια της δημάρχου καλλιέργησε απροσχημάτιστα (σχεδόν προκλητικά) σχέσεις προσωπικές στενότατες με κύκλους εξουσίας στην αστερόεσσα Yπερδύναμη.

...Oτι προπαγάνδισε ασύστολα και φανατισμένα την Πλεκτάνη Aνάν, το σχέδιο παράδοσης της Kύπρου στην Tουρκία.

...Oτι συντάχθηκε πάντοτε με τους δαχτυλόδειχτους στην Eλλάδα υπερασπιστές κάθε ενεργήματος και κάθε ισχυρισμού της «Nέας Tάξης» πραγμάτων στον μεταψυχροπολεμικό κόσμο. Aυτά ξέρουμε, και συνάγοντας τα αιτιατά από τις αιτίες βλέπουμε στην ανάληψη του υπουργείου Eξωτερικών από τη δήμαρχο την πρώτη καταβολή ανταποδοτικής αμοιβής. H δεύτερη και δρομολογημένη: τα ηνία του κόμματος, η αρχηγία. Aκριβώς η επανάληψη του σεναρίου που παίχθηκε και με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Aυτά βλέπουμε, αυτά ξέρουμε. Aγνοούμε το πώς των μεθοδεύσεων, τον τρόπο που μεταβιβάζονται οι εντολές και οι απειλές, ποια είναι ακριβώς τα φόβητρα που εξαναγκάζουν ακόμη και σε αυτοκτονία. Aν κάτι το βλέπουμε στραβά, ας μας το δείξει κάποιος. Θα ’ναι ανακούφιση και παρηγόρια."

Αέραααααααααααααααααααα! Προφητείες 2004!

Αχ μωρέ Κώστα, μέρες που είναι...

'Ολα αυτά τα ερμαφροδιτα που ξεπέζεψαν στη Δεξιά για σανό και κατιό,

ώρισαν και την ηθική μας και τον πολιτισμό και την περηφάνεια μας...

Τί δουλειά έχουν άραγε με μας;



"Κράτος της Δεξξάς"...

*

Ποίας Δεξξάς άραγε;;;;

Των απολειφαδιών του ΚΚΕ που ξεπέζεψαν για φαί και σανό στο Πανδοχείο της Ρηγίλλης,

με λοκαντιέρες τους Μητσορακέους, τους Λούληδες, τους Βαρβικιώτηδες,τους Ρουχόπουλους, τους Ταταρούληδες, τους ΑλογοΣκυπηδες,

τους Κουφούς και τους στραβούς του Λεγομένου Κέντρου,

της Παλάτζας δηλαδή;

Δεξξά οι Αυραμόπολοσαλούφες;;;

Τα μπουρνούζια αναρριχτά;

Η σάρα και η Μάρα η αργόλογη,

η μαρίδα των φιλελευθέρων-εισπρακτόρων;;;;;

*

Αυτή είναι Δεξξά;;;;;;;;;;;;

*

Και εχει κανάλια και εφημερίδες;;;;;;

Η Δεξξά;;;;;;

*

Πλάκα με κάνετε;;;

*

Ολο αυτό το κΑλοφούσι το νεοταξικο,

με το ενα ποδάρι στον χΡιζοσπάστη και την ΑΒγή

και το άλλο στα εκσυγχρονιστήρια

του Σημηταριού, των ΜπομποΛερναίων των ΑλαΦρούζων των ΛαμπρΑοκηδων,

των Ιών και των κολοβακτηρίων της ΕλευθερΟυτοπίας,

είναι ΔΕΞΞΑ;;;

Δεν πάτε στο καθρέφτη σας να κοιταχτείτε Βαρεμένα;

Μπορεί το είδωλό σας να είναι η πραγματικότητα της υπαρξής σας!!!!

Τα κάστρα τα ρίχνουν οι αφέντες τους.... και ιδίως οι Δούλοι τους...

****

..οι 20 τόνοι χρυσού, που στις 28/8/2003 “ξεφόρτωσε” ο Σημίτης και ο Γκαργκάνας

Τον Αυγουστο του 2003, ντάλα κατακαλόκαιρο

και μέσα στην δίνη που δημιούργησε η επίθεση στο Ιρακ

στις 23 Μαρτίου του ίδιου χρόνου,

-όταν είδαμε το Χρηματιστήριο στις 1400 μονάδες και τις υπο κατάρρευση σήμερα

Morgan Stanley και lechman

να δίνουν τιμές για την Εθνική

και την Αλφα γύρω στα 7(!) ευρώ-,

ο κήνσωρ Σημίτης και η επιλογή του

για την ηγεσία του κορυφαίου οργάνου την εθνικής οικονομίας

κ. Γκαργκάνας,

αποφάσισαν με πλήρη μυστικότητα,

να εκποιήσουν 20 τόνους από τα αποθέματα χρυσού της Ελλάδος.

Μεταφέροντας εκτός της χώρας την ανάλογη ποσότητα

από τα "χρυσά νομίσματα και τα πλακίδια που αγόραζε από τους ιδιώτες",

...πρώτη φορά μετά την Γερμανική Κατοχή...,

επειδή -λέει-

" ο χρυσός σ΄ αυτήν την μορφή δεν ήταν εμπορεύσιμος(!)",

...έτσι...

"...αποφάσισε να αναβαθμίσει ποιοτικά αυτά τα χρυσά νομίσματα και πλακίδια που αγόραζε από το κοινό και να τα μετατρέψει σε ράβδους διεθνών προδιαγραφών που είναι εμπορεύσιμες"!!!!!!

*

"...Το ένα τέταρτο από αυτήν την ποσότητα (20 τόνοι) αποφασίσθηκε να πωληθεί προκειμένου να επενδυθεί σε ασφαλείς τοποθετήσεις που

αποφέρουν αποδόσεις από 2 - 4% (!!!!)

(όπως π.χ. ομόλογα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων)

έναντι της

σχεδόν μηδενικής απόδοσης των τοποθετήσεων σε χρυσό(!!!!)

και δεν τίθεται θέμα εκχώρησης του προϊόντος της ρευστοποίησης σε οποιονδήποτε τρίτο, η οποία άλλωστε αποκλείεται και από την ισχύουσα νομοθεσία..."

***

Ναι! Ναί! όπως τα διαβάζετε....

***

Για να προσθέσουν μετά από λίγο καιρό ....

"....Ειδικότερα, το Νομικό Συμβούλιο δέχτηκε ομόφωνα ότι η πώληση ποσότητας χρυσού εκ των αποθεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος

με σκοπό την επένδυση του προϊόντος της πωλήσεως

σε τοποθέτηση που εκτιμάται ως αποδοτικότερη,

αποτελεί συνήθη πράξη τακτικής διαχείρισης

και δεν συνιστά, «νέο σημαντικό γεγονός»

***

-άκουσον άκουσον

πούλησαν εν κρυπτω, 20 τόνους χρυσού

και δεν αποτελεί αυτό σημαντικό γεγονός

για να το πληροφορηθούν οι μέτοχοι της Τραπέζης της Ελλάδος!-

****

...κατά την έννοια του άρθρου 5 παράγραφος 5 εδάφιο α΄ του ΠΔ 350/1985

(όπως εξειδικεύεται με τα άρθρα 4 και 5 της απόφασης της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς 5/204/14.11.2000).

Δεν αποτελεί, δηλαδή, γεγονός το οποίο επήλθε

στη «σφαίρα της δραστηριότητας της» Τράπεζας

και θα μπορούσε,

«λόγω των επιπτώσεών του στην περιουσιακή ή οικονομική κατάσταση ή τη γενική πορεία των υποθέσεων» της Τράπεζας,

να είχε προκαλέσει «σημαντική διακύμανση των τιμών των μετοχών της»,

ώστε να υφίσταται η κατά τις ως άνω διατάξεις υποχρέωση ενημέρωσης."

Καταλάβατε τί λέει ο θρασύτατος συντάκτης της ανακοινώσεως;

Ζήτησε κανένας από τον κ. Γκαργκάνα, στην φετινή συνέλευση,

την "απόδοση" της αποφάσεώς του(;),

αφού προφανώς η σχετική πράξη θα μπορούσε αν δεν είχε πραγματοποιηθεί, να αποφέρει πολύ σημαντική διακύμανση των τιμών των μετοχών της!!!!!

Έχοντας διπλασιάσει και πλέον την αξία των εκποιημένων αποθεμέτων της;;;;!!!!!
Με δεδομένη την επιλεγείσα "απόδοση", που φτάνει το τεράστιο 2,5%!!!!

****
Κατά τα άλλα παχυλότατος ο μισθός του...Ειδικού,
που άν έκανε τέτοια μαλθακότητα σε καμιά εταιριούλα διαχείρησης της πλάκας,
θα τον είχαν στείλει στο σπιτάκι του προ καιρού.

*

Εκείνον το Μαθιόπουλο τον θυμάστε;
Ήταν άραγε πολύ χειρότερος του κ. Γκαργκάνα;
...και του καλλιτερότερου μακράν, κ. Σημίτη;
*****

Η ανάλυση του θέματος της πώλησης του χρυσού είχε γίνει το 2004 ,

ένα χρόνο μετά το θεάρεστο αυτό γεγονός,

που ποιός ξέρει πόσες τσέπες μπάλωσε...

***

5 χρόνια μετά,

σκοτώνοντας την νοημοσύνη μας,

αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι που διέλυσαν συνθέμελα ό,τι συνιστούσε αυτό το κράτος,

από το ήθος (Οτσαλάν)ώς την ελευθερία του

-υποδουλώνοντάς τον στους δανειστές του

και αρπάζοντας τις αποταμιεύσεις του με το άγος του Χρηματιστηρίου-,

από την εδαφική του ακεραιότητα (Ιμια),

ώς τα κυριαρχικά του δικαιώματα(Αιγαίο και Λεισαβώνα),

από την παιδεία και την ιστορία του (συμφωνίες Γιώργου- Τζεμ),

ως την ταυτότητά του(Ενδιάμεση Συμφωνία και χάρισμα του ονόματος της Μακεδονίας),

έρχεται τιμητής και λωτοδιανομέας,

να δολοφονήσει ακόμα και την αίσθηση του χιούμορ μας!!!

****

Ο Θανάσης Μαυρίδης στο Capital.gr, στις 10/10/2008

"...Θα έπρεπε κανονικά η τιμή του χρυσού να έχει ήδη εκτοξευτεί στη στρατόσφαιρα. Να έχει ήδη πάνω από 2.000 δολάρια η ουγγιά. Μιλάμε για "κατοχικές συνθήκες". Αλλά, κάτι τέτοιο δε συμβαίνει! Γεγονός που, αν μη τι άλλο, μεγαλώνει την αμηχανία μας. Μήπως υπάρχει κάτι που δεν το έχουμε δει; Δεν είναι δυνατόν να μη στρέφονται κάπου τα κεφάλαια και απλά να περιδιαβαίνουν στους δρόμους περιμένοντας να σκάσει η επόμενη βόμβα που θα τα αφανίσει..." 10/10/20080 8:19

****

Περισσότερα για το θέμα της εκποίησης των 20 τόνων χρυσού δείτε

1. στο Βήμα της 31 Αυγούστου 2003.

"Τα μυστήρια με το χρυσάφι
Πώς και γιατί η Τράπεζα της Ελλάδος πούλησε 20 τόνους για να αγοράσει ομόλογα "

2. στο Euro2day.gr στις 27/8/2003

το άρθρο "Στη Βουλή η πώληση χρυσού από την ΤτΕ"

και επίσης το

Γιατί δεν πουλάνε χρυσό οι κεντρικές τράπεζες (28/9/2006)

3. ο Ναυτίλος της Ελευθεροτυπίας σημειώνει στις 29/8/2003 :

"20 τόνοι σιωπής!Εντάξει μπορεί η σιωπή νάναι χρυσός, αλλά όταν αυτή η σιωπή αφορά σε 20 τόνους χρυσού που έκαναν «φτερά» απ' τα αποθεματικά της χώρας, τότε η μεν σιωπή είναι πολύ βαρειά, οι δε σιλεντιάριοι (σιωπωντες) επιδεικνύουν κι αποδεικνύουν για μιαν ακόμη φορά την αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι τους - έτσι όπως το έχουν κάμει..."

***

...Ετσι για να υπάρχει πλήρης εικόνα....